UN ANO MÁIS… SIIIIIII. GRAZAS

Nunha data tan sinalada como é  25 de marzo, un grupo de profesores e alumnos irrompemos na sala de Comunidade das Irmás e en nome de todo o alumnado e de todo o profesorado, tivemos un pequeno acto para felicitalas neste día tan importante, no que dicían SI un ano máis ante o noso Pai Deus; quixemos así mesmo, darlles as grazas polo labor que desenvolven no noso pobo.
Marín non sería o mesmo sen as Fillas da Caridade, sen este máis dun século de servizo:
. Educando a varias xeracións,
. Axudando aos máis necesitados,
. Dando amor por todas as partes.

Por esa entrega aos demais, por permitirnos traballar e aprender neste colexio, por ser parte desta Comunidade Educativa, por ser exemplo para todos nós, e por moito máis…  Grazas, mil grazas. Felicidades. 




CELEBRANDO A SEMANA VOCACIONAL 2014

Como cada ano celebramos a Semana Vocación Misión que conclúe o día 15 de marzo coa Festa de Santa Luisa de Marillac, cofundadora das Fillas da Caridade.
Este ano fixémolo dunha forma especial. Empezamos o xoves despois de de cinza cunha celebración para os máis pequenos na que reflexionaron sobre como debemos cambiar para transformar o mundo. Marcharon da celebración cunha cruz de cores na fronte que simbolizaba a alegría da compromiso da conversión e o compromiso de ser cada día un pouco mellores.
O luns comezamos a semana vocacional con convivencias dende 1º a 4º de ESO e 6º de Primaria, cada día un  curso e compartindo cos mesmos cursos de alumnos de San Narciso, o colexio anfitrión. Tivemos un animador de excepción, o Padre José Luis Castillo, que estivo toda semana connosco compartindo VIDA e ilusión, axudando aos alumnos (e mestres) a profundar sobre o sentido da nosa vocación humana e cristiá. Cada día rematabamos, como non, celebrabdo a Vida na celebración da eucaristía. Neste mesmo marco, o martes pola tarde o P. José Luis estivo pola tarde cos profes e o mércores animou os grupos de JMV. O venres rematou a súa "maratón" cunha Eucaristía cos alumnos de 3º a 5º de Primaria e cun grupo de pais que se animaron a participar. Esperamos contar con el en máis ocasións.
Ademais, esta semana, dentro da faceta da misión e como vicencianos, iniciamos a dinámica das "Mans solidarias", camiñando cara á Pascua, conducindo cara a unha misión: Guinea. É a nosa forma de dicir SI á vida, de sensibilizarnos cos que menos teñen e participando na misión de amor herdeiros do carisma de San Vicente de Paúl e de Santa Luísa de Marillac.

8 MARZO DÍA INTERNACIONAL DA MULLER

Para celebrar o Día Internacional da Muller, unímonos ás nosas irmás (e irmáns) en todo o mundo, recordando que "o coidado que temos un polo outro nos leva a comprometernos coa dor e o sufrimento de todas as persoas e a creación" 


A Muller que está ao teu lado
Mirade ao redor Irmás, miren ao seu redor!
QUEN É A MULLER SENTADA ao teu lado?
A muller xunto a ti é un depósito inesgotable de posibilidades ...
Con posibilidades que nunca foron completamente realizadas...
Chea de necesidade e posibilidade... medo e desexo... sorrí e engurra o cello.. risas e bágoas... temores e esperanzas...
todas loitando por atopar a súa expresión.

A muller que está ao teu lado esfórzase por CHEGAR A Ser algo particular,
chegar a algún destino ... ter unha historia ... unha canción ...
ser coñecida e coñecer ...

A muller que está ao teu lado cre en algo ...
algo precioso ...
soporta por algo ... conta por algo ...
vive por algo ...
corre cara a algo.

A muller que está xunto a ti... ten problemas e temores, e pregúntase como o está facendo ...
e moitas veces non se sente moi ben ao respecto ...
a miúdo é desorganizada e ás veces está cerca do caos ...
pero dotada de gran fortaleza fronte á adversidade ...
e capaz de sobrevivir a grandes dificultades.

A muller que está xunto a ti é unha colonia de persoas ...
persoas que atopou no traxecto da súa vida ...
pai e nai, amigo e inimigo.
A muller que está ao teu lado ten algo que fai ben ...
algo que pode facer mellor que ninguén no mundo enteiro ...
hai algo que ela e só ela pode facer ... pero non se atreven a dicircho.

A muller que está ao teu lado pode vivir contigo, non só estar ao teu lado... ela pode vivir, non só para ela senón para ti tamén...
ela pode confortarte, atoparte, entenderte se iso é o que queres... e á súa vez, ela ha de ser entendida tamén.

A muller que está xunto a ti... non pode ser plenamente entendida...
ela é máis que calquera descrición ou explicación ...
nunca pode ser totalmente controlada, nin debería selo.
A muller xunto a ti é un misterio...
e a Palabra feita carne é un MISTERIO. 


PREGÓN CORESMAL

Esperta! Comeza a Coresma.
Esperta! Comezan corenta días de oportunidade.
Esperta! Vive este tempo en camiño, sen instalarte, sen retelo.
Esperta! Pon un calzado apropiado e revístete de moita paciencia contigo mesmo.
Esperta! Alixeira a equipaxe, entra convencido no deserto e camiña con paso lixeiro.
Esperta! Despexa a túa mente, abre o teu corazón.
Esperta! Énchete de esperanza e do optimismoque dá ás e fai crecer.
Esperta! Comeza a Coresma.

Nesta Coresma dáte tempo para traballar a túa mirada,
para poñer os ollos fixos noutro tempo, a Pascua, un tempo definitivo;
enche de tenrura e de misericordia as túas entrañas,
deixa que o Deus que todo o converte e dignifica no amor,
te converta e e te ame sen medida.

Nesta Coresma déixate mexer pola brisa do Espírito de Deus:
pon o teu corazón en sintonía cos seus latexos e berra o berro dos aflixidos,
bebe da Palabra, da reconciliación, da oración persoal e comunitaria
e non te deixes enganar polos espellismos do deserto.

Nesta Coresma baixa de onde esteas aos camiños da vida,
baixa sen medo e déixate sorprender polo misterio de cada persoa e acontecemento.
Vive ben esperto, camiña só pero tamén en comunidade,
abastécete de moita fe, de moita esperanza e de máis amor.

Nesta Coresma practica o xaxún verdadeiro,
ese que afasta do consumismo, da crítica e da indiferenza;
suaviza o teu corazón de pedra e dá paso á sensibilidade,
á tenrura, á compaixón e á indignación tinguida de propostas.

Nesta Coresma practica o perdón e a reconciliación,
déixate acoller e abrazar, perdoar e pacificar;
pecha a porta á tristura e ao desencanto
e abre todas as ventás da túa casa ao sol que nace do alto
e que nos fala de ilusión, de beleza e de solidariedade compartidas.

Nesta Coresma aproveita e dedica tempo para espertar á conversión,
para optar ante as tentacións, para descubrir ante a transfiguración,
para saciar a sede como a samaritana,
para ser como o cego de nacemento,
para vivir como Lázaro e para entregarte como Xesús.

É tempo de Coresma, é o teu tempo. Aprovéitao!
Bo camiño.

MANOS UNIDAS 2014 - CAMPAÑA CONTRA A FAME


É NECESARIO UN COMPROMISO SOLIDARIO MUNDIAL PARA QUE TODOS SE POIDAN BENEFICIAR DOS FROITOS DA TERRA

No ano 2000 todos os países acordaron traballar xuntos para acabar coa fame antes de 2015. A menos dun ano para que acabe o prazo, comprobamos que estamos moi lonxe de poder conseguir este obxectivo.
Hoxe, 842 millóns de persoas pasan fame. É un escándalo que non podemos consentir. Está nas nosas mans ofrecer solucións para  que se cumpra este dereito fundamental para todos.

Para acabar con esta traxedia é urxente xerar unha nova orde de relacións entre persoas, asociacións, empresas, organismos públicos e entre países, que reflicta a fraternidade que nos une a todos. Porque o desenvolvemento dos pobos depende, sobre todo, de que aprendamos a vivir como membros da mesma familia. É necesario un compromiso solidario mundial para que todos nos poidamos beneficiar dos froitos da Terra.

Por iso, desde Mans Unidas, asociación da Igrexa católica para a axuda, promoción e desenvolvemento dos países do Sur, na campaña que agora iniciamos, convocamos a todos a traballar fraternalmente por “Un mundo novo, proxecto común”, porque acabar coa fame é responsabilidade de todos, e só será posible se todos traballamos como auténticos irmáns.

Por estas razóns demandamos:

1.   A todas as institucións políticas, culturais e relixiosas que busquen un diálogo fecundo, capaz de analizar a fondo as causas das inxustizas, e propoñer as medidas necesarias para defender eficazmente o ben común.
2.   Ás empresas e entidades financeiras que desterren as relacións baseadas no logro de máximo beneficio e poñan no centro dos seus intereses o ben da persoa.
3.   Á comunidade internacional que mellore a cooperación e favoreza unha política comercial coherente coa defensa dos dereitos humanos.
4.   Aos países desenvolvidos que se comprometan a aumentar a Axuda Oficial ao Desenvolvemento, aliviando a débeda externa e compartindo cos países do Sur o acceso aos mercados, e aqueles medios que garantan a defensa efectiva dos seus dereitos fundamentais.
5.   Aos países en desenvolvemento que melloren a súa gobernabilidade, a transparencia na xestión dos seus recursos e o compromiso serio na defensa dos dereitos fundamentais.
6.   A todos os gobernos e institucións internacionais que establezan regras xustas para que os países poidan establecer relacións mercantís seguras e non discriminatorias.
7.   A todas as persoas e institucións que promovan un modelo de desenvolvemento sostible, que salvagarde os recursos naturais, utilizándoos responsablemente e poñéndoos a disposición, especialmente, dos maís necesitaddos; un desenvolvemento que fomente a austeridade no consumo e deteña o consumismo compulsivo e irresponsable.
8.   En definitiva, demandamos a defensa dun modelo de desenvolvemento que poña as persoas no centro, a súa inviolable dignidade, e os dereitos fundamentais que lles pertencen; e que atenda aos pobres especialmente.  

Co papa Francisco, convidamos a todos “a dedicar un lugar especial, nos nosos corazóns, para esta emerxencia, que é respectar o dereito outorgado por Deus a todos de ter acceso a alimentos axeitados, a compartir o que temos, en caridade cristiá, con aqueles que teñen que enfrontarse a moitos obstáculos, para satisfacer esa necesidade básica”.

Ao comezar esta nova campaña, pedímoslle a Deus que nos conceda a graza de ver un mundo no que que ningúen deba morrer de fame.

Un mundo novo, proxecto común.



PRESENTACIÓN PPT MANOS UNIDAS

DÍA DA PAZ 2014


A paz e a non-violencia é un tema central e transversal que sempre e ao longo de todo o curso, intentamos traballar e ter en conta. Facémolo por convencemento e por opción evanxélica.


Non obstante, por desgraza, aínda que non quixésemos facelo, a realidade "obrigaríanos" a abordar este tema: noticias violentas a nivel mundial e local, pelexas e agresións entre alumnos por cuestións cada vez 
máis nimias, xestos bruscos e violentos que nacen do noso interior case sen decatarnos...


Aproveitamos por iso esta XORNADA MUNDIAL para afondar e traballar o tema cos alumnos de todas as idades, intentando non reducir esta celebración a un acto público e esteticamente vistoso, que pase sen tocar o corazón e a reflexión.

Queremos ser sensibles ante a ausencia de paz ao noso redor, queremos ser sementes de paz.








video video
video












PAZ


PAZ NA MIRADA

OBXECTIVO:  Reflexionar sobre a paz, como valor fundamental dende o punto social e cristián, que se consegue con esforzo, traballando día a día, dende o noso interior e en noso arredor, a través da nosa palabra, obras, actitude e acción.

Para enlazar a xornada co obxectivo do ano relacionamos a Paz coa mirada cara ao mundo, cara aos outros. Unha mirada que pode cambiar a realidade que vivimos cada un. Se miramos a través do Amor e a Paz podemos mellorar o mundo.

Con todo iso, en pequenos grupos, trataremos de elaborar un lema
Por exemplo: "Miramos con Paz", "Mirada de Paz", "Ollos do Amor"….
Lema: ……………………………………………….

Actividades:

1º- Colocarase unha gran pancarta co lema elixido. Os alumnos poderán pegar mensaxes persoais co seu compromiso pola paz. Deberán responder á pregunta: 
Que fago ou podo facer eu pola paz?  (compromisos reais e factibles).

2º- Compoñer unha poesía, rap,…  pola paz, que poderá ser da vosa propia creación ou dun autor, citándoo este neste caso. Estas poesías poderán pegarse na pancarta. 

3º- Para decorar o lema  e os propósitos podedes colorear algunha  Mandala.
4º- Visualizar fotos dos ollos de persoas relacionadas coa construción da Paz. Recoñéceos: Gandhi, Sta. Teresa de Calcuta, Martin L. King, Xoán Paulo II, Rigoberta Menchú, Nelson Mandela..., ademais de S. Vicente e Sta. LuisaFíxate na súa mirada, nos seus ollos: Que poden dicir coa súa mirada? Mostran amor aos demais? Cal foi o seu labor en prol da paz?
E tamén está a mirada de Xesús , que nos anima  a mirar cos ollos do amor.










      Cantar e xesticular a canción elixida para ese día.


/Si mueves tú las manos traerás la paz, la paz que Dios nos quiere traer. / (2)
/ TRAERÁS LA PAZ COMO EL SOL,
DERRITE EL ODIO EL CALOR,
OLVIDA EL MIEDO Y COMPARTE SIEMPRE PAZ. / (2)

/ Si mueves tú los dedos...ESTRIBILLO.
/ Si mueves la cabeza... ESTRIBILLO.
/ Si mueves todo el cuerpo... ESTRIBILLO.



OUTRAS CANCIÓNS: 

PAZ ESO


OUTRA MIRADA É POSIBLE

·      Vídeo “Razones para creer” 


“ Outra mirada é posible”. Completa coa túa reflexión persoal. Logo podedes poñela en común

Ø  Por cada insulto a un compañeiro……………………………
Ø  ………………………………………estou co que o pasa mal
Ø  Por cada vez que  nos rimos dun compañeiro…………………
Ø  Por cada vez que se exclúe a un compañeiro…………………
Ø  ……………………………axudo a estudar a un compañeiro
Ø  Por cada falta de respecto a un profesor………………………
Ø  Por cada vez que alguén se sinte só……………………………
Ø  ………………………………………comprométome a sorrir
Ø  Por cada vez que non respecto a fe dos demais ………………
Ø  Por cada vez que pecho os ollos ………………………………
·     Logo da posta en común elaboración dun mural por clase:
“ Outra mirada é posible…..”


No mural poranse os compromisos do día da PAZ que cada clase asumirá

- Visualiza estas fotos dos ollos de persoas relacionadas coa construción da Paz. Recoñéceos: Gandhi, Sta. Teresa de Calcuta, Martin L. King, Xoán Paulo II, Rigoberta Menchú, Nelson Mandela..., ademais de S. Vicente e Sta. Luisa. Fíxate na súa mirada, nos seus ollos: Que poden dicir coa súa mirada? Mostran amor aos demais? Cal foi o seu labor en prol da paz?


E tamén está a mirada de Xesús , que nos anima  a mirar cos ollos do amor.












 Canción  Traerás la paz



/Si mueves tú las manos traerás la paz, la paz que Dios nos quiere traer. / (2)
/ TRAERÁS LA PAZ COMO EL SOL,
DERRITE EL ODIO EL CALOR,
OLVIDA EL MIEDO Y COMPARTE SIEMPRE PAZ. / (2)

/ Si mueves tú los dedos...ESTRIBILLO.
/ Si mueves la cabeza... ESTRIBILLO.
/ Si mueves todo el cuerpo... ESTRIBILLO.



OUTRAS CANCIÓNS: 




ANÁLISE DA PELÍCULA

Temas
“Nun mundo mellor” é un relato dramático dedicado á violencia, a vinganza e o perdón. A directora móstranos tanto a violencia presente nun campo de refuxiados de África, coma a violencia padecida e protagonizada por uns nenos de dez anos nun país europeo moi avanzado como é Dinamarca.

Susanne Bier non propón o tema da violencia de xeito gratuíto, senón que presenta as situacións de modo que o público comprenda a súa orixe e as súas consecuencias, sempre negativas.
Outro dos temas importantes é o paterno-filial: a relación entre o pai e o fillo. Por un lado a historia de Elias e Anton, que traballa como médico nunha ONG en África (o que lle fai pasar fose de casa longas tempadas), e por outro a relación entre Christian e o seu pai (executivo en Londres), que acaban de perder a súa nai e esposa, respectivamente. Dende o principio é evidente que Christian culpabiliza o seu pai e desprézao (a frialdade entre eles reflíctese visualmente no predominio de azuis); pola súa banda, Elias, bérralle á súa nai " Déixame en paz, déixame tranquilo. Te odio! ", e recibe alborozado o seu pai. Evidentemente as relacións interxeracionais non son doadas.
Por último, o perdón, que non queda claro que Marianne dea a Anton pola súa infidelidade; pero si a Christinan, que tamén llo pide a Elias. Con anterioridade, os tres implicados no acoso escolar non parecen sinceros no seu arrepentimento, e de ningún xeito se desculpa o mecánico.
A película formula, e permite formular, cuestións como as seguintes:
- As relacións entre a auténtica solidariedade, a defensa do máis débil, e o afán irracional de revancha.
- A diferenza entre unha actitude sinceramente pacifista, conciliadora, e a covardía.
- A discutible coherencia de quen se dedica a un labor humanitario pero descoida as súas relacións coas persoas que ten máis preto.
- As dificultades de comunicación no ámbito familiar.
- A posibilidade de que un mesmo feito poida ser interpretado de maneiras opostas por un neno e polos
adultos que o rodean.
Personaxes
Anton, o pai de Elías, un médico que pasa tempadas traballando nun campo de refuxiados de África. Ten dous fillos e está a separarse da súa muller. Preséntaselle case como un heroe cuns valores éticos e unha forza moral admirables. Quere dar exemplo aos seus fillos de que a comunicación é máis eficaz que a violencia á hora de resolver problemas, pero ante determinadas situacións se cuestionará os seus ideais. É pacífico e dialogante, pero estáselle a pedir constantemente que se mostre valente, forte, e que pase á acción.

Big Man é un "señor da guerra", prototipo de personaxe violento e sen matices. Torturou a mulleres e matado a nenos. A xente do poboado no que Anton é médico témeo e odia. Un día aparece ferido ante Anton, a única persoa que o pode salvar. Este, baixo un conflito moral decide axudarlle, pero a xente do poboado encargarase rapidamente de rematar coa súa vida, vingándose de todo o mal que fixo, sen que Anton se opoña. Este episodio mostra a Anton como un home que dubida.

Elías é un dos protagonistas infantís do filme. Recibe ameazas e maltrato por parte dunha cuadrilla de nenos da súa escola. El é moi sensible e doadamente influenciable. Como consecuencia da distancia que vive respecto ao seu pai e a admiración polo seu amigo Christian, e para sentirse valente, chega a facer cousas nas cales non sempre cre.
Christian é un neno que acaba de perder a súa nai. Xunto co seu pai trasládanse á casa da avoa. Christian non asumiu a morte da súa nai e sente un grande odio cara ao seu pai, ao que culpa inxustamente desta perda. A súa triste realidade non asumida e a necesidade de canalizar a súa ira condúceno a respostas non racionais, incitando a Elías en varias ocasións a vivir experiencias violentas. A magnífica interpretación do actor e a frialdade ante algunhas situacións pódenos fan esquecer que Christian é só un neno con problemas afectivos.

O pai de Christian é unha persoa fría e distante que non sabe como relacionarse co seu fillo. Cústalle resolver o conflito que mantén con el, e ante a agresividade e a violencia que este xera non sabe como actuar. Esta incomunicación resolverase ao final da fita. Como o seu fillo tamén necesita apoio emocional.

A nai de Elías é unha muller que se preocupa pola súa familia. En varias ocasións preséntase desbordada, case histérica, respondendo a situacións vividas polos nenos. Niso tamén inflúe a difícil relación que mantén con Anton, o seu ex marido.

Lars é mecánico. Personaxe secundario que como Big Man aparece sen matices, sendo desencadeante de parte da violencia que se manterá durante toda a película, poñendo a proba as conviccións de Anton, e tamén as nosas.
Tratamento
Ao principio da película preséntase aos diferentes personaxes e os conflitos de cada un: vemos a Antón en África onde lle falan de Big Man; o funeral da nai de Christian; o maltrato no colexio a Elias; a preocupación da nai do neno, que se está a separar do seu marido. A partir de aí empeza a formularse o triángulo de conflitos externos que desencadearán a historia para que a narración da película poida desenvolverse. Por un lado, a ameaza co coitelo dos dous nenos ao seu inimigo do colexio; por outra, a discusión entre Lars e Antón nos bambáns, que impulsará os rapaces a levar a cabo a súa vinganza e, finalmente, a historia de Big Man, descarnadamente violento nun país africano indeterminado.
O paralelismo entre a violencia instaurada en África como forma de control social, e a que encarnan os nenos daneses, está continuamente presente a través da figura de Anton.
As situacións que se presentan son extremadamente dramáticas, e a orixinalidade deste filme recae en que estean fundamentalmente tratadas dende o punto de vista dos nenos.

 ACTIVIDADES

1. EN QUE CLASE DE MUNDO VIVIRIAMOS SE IMOS POR AÍ PEGANDO A XENTE?
A ira ou o enfado son reaccións emocionais humanas necesarias e normais. O problema non son estas emocións en si, senón a forma na que as xestionamos.

- Le a seguinte cita e responde ás preguntas que vén a continuación:
"Calquera pode enfadarse, iso é algo moi sinxelo. Pero enfadarse coa persoa adecuada, no grao exacto, no momento oportuno, co propósito xusto e do modo correcto, iso, certamente, non resulta sinxelo. " (Aristóteles, s. IV antes de Cristo).

-       Enfádaste a miúdo?
-       Cales son as situacións que espertan o teu enfado?
-       A que actitudes das persoas es especialmente sensible e cales fan que te enfades?
-       Como reaccionas ante esas situacións ou actitudes?

- EN GRUPO reflexionade sobre esta frase: Un gran defensor dos dereitos humanos, Martin Luther King dixo:"Aprendemos a voar coma os paxaros e a nadar coma os peixes, pero non aprendemos a sinxela arte de vivir xuntos coma irmáns".

            - Escribe ou comenta algo que queiras a cambiar na túa forma de actuar despois desta reflexión.
2. UNS TANTO, OUTROS TAN POUCO

Esta película empeza con imaxes dun campamento de refuxiados en África. Nunha camioneta chega o equipo médico, recibido con alegría por nenas e nenos que, a pesar do po que levanta a camioneta, a seguen correndo. Parecen vivilo como un xogo.

- Imaxina que ti es un habitante dun campo de refuxiados e escribe por orde de prioridade aquilo ao que máis che custaría renunciar. Aquí tes algúns exemplos para que poidas facer o teu propio listado:
- Alimentos - Auga- Educación - Sanidade - Medios de comunicación (Internet, raio, televisión) - Cultura - Roupa...

Segundo RTVE, con datos do Consello Xeral do Poder Xudicial, no primeiro trimestre deste ano tramitáronse 15.000 desafiuzamentos. Estas familias tamén teñen que deixar as súas casas porque non puideron seguir pagando por elas, xa sexa porque quedaron sen traballo, por enfermidade, por problemas económicos.
- Como cres que se senten estas familias ao ter que deixar as súas casas?

Segundo o INEM (Instituto Nacional de Emprego) o número de parados/ás no Estado Español supera os 4.800.000.
- Sinala das seguintes afirmacións coas que esteas de acordo:
- O traballo é un dereito de ser humano para ter unha vida digna.
- A crise sempre a pagan os traballadores.
- É normal que pechen as empresas que non son competitivas.
- A situación é preocupante, cada vez ponse peor
3. DÁSLLE, DÁCHE, DÁSLLE, ASÍ EMPEZAN AS GUERRAS.
Christian expresa a súa xustificación para a conduta violenta que tivo con Shull: "Tiña que pagalo” e engade "Non tes nin idea disto papá, pasa en todos os colexios".

- Cres que no teu centro educativo se dan accións de violencia psicolóxica e/ou física contra algún compañeiro ou compañeira?
- E no teu pobo?
- Presenciaches algunha vez unha situación deste tipo? Como te sentiches? Cal foi a túa reacción?
- Coñeces alguén que gravase escenas violentas, para despois facelas públicas en internet?
- Que opinión che merecen as persoas que o fan?

4. SEMPRE SERVE "POÑER A OUTRA MEIXELA"?

-       Como é posible construír un mundo mellor?

-       Recordas as situacións en que se din estas frases?
Golpeoume e devolvinlle o golpe; tiven que facelo, ese rapaz é moito máis grande ca min, non tiven elección, teríame destruído. Non se vai por aí pegando á xente, non serve de nada. En que clase de mundo viviriamos?
É un idiota. Se lle pego, entón o idiota son eu. Por que non estás en comisaría?

- Que terías dito ti en cada un deses momentos?

Analiza a parte da historia que transcorre no ámbito escolar.
- É correcto o proceder de Anton cando accede a atender a Big Man? E cando deixa que lle apliquen a "lei do máis forte" (que é a que el veu aplicando cos demais)?
- O ser humano é violento por natureza ou por contaxio cultural do ámbito? Explícao

Recorda: "Aprende a tratar aos demais do modo en que queiras ser tratado". 

-       Para finalizar, pódese realizar unha dinámica en grupo grande onde cada alumno/a diga, en voz alta, unha calidade positiva de cada compañeiro/a. Despois poden compartir como se sentiron ao oír cousas positivas deles/as e como se sentiron ao dicilas dos demais compañeiros/as.